tag:blogger.com,1999:blog-82155992011-04-22T08:52:37.087+08:00Mga walang kwentang tula at saloobin ni Edwin D. Padillo(kreyzblue@yahoo.com)krey*z*bluehttp://www.blogger.com/profile/13329770384933385089noreply@blogger.comBlogger211100tag:blogger.com,1999:blog-8215599.post-1107594142446868172005-02-05T16:48:00.000+08:002005-02-05T17:06:52.156+08:00<span style="font-family:arial;font-size:85%;">Alas-tres ng umaga, pupungas-pungas pa akong sinagot ang cell phone ko. Para akong binuhusan ng malamig na tubig nang malaman kong ang kausap ko ay isang Pilipino at ang tawag ay mula sa Dammam, Saudi Arabia. Galit ang mama sa akin, bakit ko daw pinabayaan ang mga aplikante namin na ngayon ay paikot-ikot sa airport ng Dammam at hindi alam kung saan papunta. Matapos akong sigawan at pagalitan, hiningi sa akin ang numero ng employer nila sa Dammam, upang tawagan at ipasundo. Hindi pa rin ako nakaka-recover sa bigla. Binaba nya ang phone upang bigyan ako ng panahon upang kunin ko sa phone book ng cell ko ang numero, tumawag ulit at binigay ko. Putik ayaw namang magpakilala. <br /> <br />Pagbaba ko ng phone. Duon ko lamang narealize na dapat kinausap ko muna ang dalawa naming aplikante upang malaman kung talaga sila nga o kaya pagsabihan na dapat hindi sila pagala-gala sa loob ng airport dahil may susundo sa kanila at kailangan lamang nilang hintayin ito. May mali rin sa aming opisina dahil hindi sila nabigyan ng numero ng employer. Ngunit sa aming karanasan wala pa namang nangyayaring ganito. Palagi naman nasusundo ang mga aplikante namin ng kanilang magiging employer. <br /> <br />Abut-abot ang kaba ko at pag-aalala. Ngunit sa kabilang banda wala dapat ikatakot dahil nasa Dammam na sila, ang kanilang destinasyon. Kailangan lamang talaga niang hintayin ang susundo sa kanila. Tinawagan ko na rin ang employer at sinabing on the way na sila sa airport upang sunduin ang dalawa. Na late lang pala. Punyeta talaga, maliit lang na problema pero nakakatakot rin pala. Paano kung napahamak 'yung dalawa? <br /> <br />Naisip ko tuloy kami na legal na nagpapa-alis ng mga OFW ay ganito ang pag-aalala sa mga aplikante namin. Ano kayang klaseng hayup o damdamin meron ang illegal recruiter na nagpapahamak ng mga taong pinapapaalis nila? <br /> <br />May pag-asa pa ba ang bansang ito para maiwasan na natin ang pagpapadala ng mga OFW sa ibang bansa? Matutulog na lang ulit ako, baka pag-gising ko may sagot na ako. <br /> <br /> <br /> <br /></span> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8215599-110759414244686817?l=kreyzblue.blogspot.com' alt='' /></div>krey*z*bluehttp://www.blogger.com/profile/13329770384933385089noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8215599.post-1101362375678104062004-11-25T13:59:00.000+08:002004-11-25T13:59:35.676+08:00<a href='http://photos1.blogger.com/img/62/2452/640/Boarding%20House.jpg'><img border='0' style='border:2px solid #000090; margin:2px' src='http://photos1.blogger.com/img/62/2452/320/Boarding%20House.jpg'></a><br />Sa boarding house...&nbsp;<a href='http://www.hello.com/' target='ext'><img src='http://photos1.blogger.com/pbh.gif' alt='Posted by Hello' border='0' style='border:0px;padding:0px;background:transparent;' align='absmiddle'></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8215599-110136237567810406?l=kreyzblue.blogspot.com' alt='' /></div>krey*z*bluehttp://www.blogger.com/profile/13329770384933385089noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8215599.post-1099213411085643232004-10-31T17:50:00.000+08:002004-10-31T17:03:31.086+08:00Habilin Ng Isang Sana’y Ama, kreyzblue, oct. 29 <br /> <br /> <br />Hindi ka magugutom ngayong gabi anak <br /> <br />habang ako ay narito at kayang banatin <br /> <br />ang katawan sa ilalim ng init ng araw, <br /> <br />Habang kaya kong libutin ang lahat ng <br /> <br />uri ng mundo, susuungin ng aking <br /> <br />mahinang katawan ang ilog ng kasalanan <br /> <br />Makatawid ka lamang mula sa baybayin ng gutom. <br /> <br /> <br /> <br />Hindi ka na maghihirap anak, ‘di gaya ng <br /> <br />Isang musmos na dalawampung taong <br /> <br />naglakbay sa walang liwanag na daang <br /> <br />pinasikip ng kanyang bulag na ama’t ina <br /> <br />Hindi ako bulag anak, buong laya kong <br /> <br />Nakikita ang liwanag at dilim ng mundo. <br /> <br />Ilalayo kita sa dilim, hindi ka na matatakot. <br /> <br /> <br /> <br />Hindi ka mamamalimos anak, dahil ang <br /> <br />Laan kong pag-ibig ay sapat upang lumago <br /> <br />ang kaban na nakatago sa loob ng ‘yong dibdib. <br /> <br />Hindi mo makikilala ang lungkot dahil matagal <br /> <br />Ko na syang ikinulong sa sarili kong kaban, <br /> <br />Malaya ka anak, magiging malaya ka. <br /> <br /> <br /> <br />Hindi ka na iiyak anak, tulad ng mga gabing <br /> <br />Tiniis ko sa kaka-isip sa iyo. Na sana ang <br /> <br />puso ko’y kayang gayahin ang Diyos, na <br /> <br />sana kaya ko ring lumikha ng isang batang <br /> <br />katulad mo. Hindi ka gagaya sa akin anak, hindi. <br /> <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8215599-109921341108564323?l=kreyzblue.blogspot.com' alt='' /></div>krey*z*bluehttp://www.blogger.com/profile/13329770384933385089noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8215599.post-1099213643716353002004-10-31T17:07:00.000+08:002004-10-31T17:07:23.716+08:00Pagsusumamo sa Araw ng Pasko, kreyzblue, Oct. 27 <br /> <br /> <br /> <br />Oktubre palang ngunit ang simoy <br /> <br />ng hangi'y nagpapa-alalang <br /> <br />malapit ka nang dumating, <br /> <br />nagsisimula nang magningning ang <br /> <br />mga bintana at mga gusali <br /> <br />mga aninong ‘sing kintab ng palara <br /> <br /> <br /> <br />kahit ang araw ng undas ay <br /> <br />hindi na kasing lungkot ng dati, <br /> <br />mga tindaha’y nanliligaw sa saliw <br /> <br />ng mapag-balatkayong diskwento <br /> <br />sa unang tingin maganda, ngunit <br /> <br />sa kaibutura'y walang laman <br /> <br /> <br /> <br /> <br />binibilang ang araw hanggang <br /> <br />kaya nang bilangin ng daliri ang <br /> <br />mga oras ng iyong pagsapit <br /> <br />ang mga awiting hinog man sa pilit <br /> <br />ay lumulutang sa himpapawid <br /> <br />na pinababango ng mga usok <br /> <br />ng kahapon, ng mga pangyayaring <br /> <br />dapat sana’y masaya, <br /> <br /> <br /> <br />dahil dapat lahat masaya sa iyong <br /> <br />pagsapit, bakit? Upang lalo kong <br /> <br />maramdaman ang lamig ng <br /> <br />pag-iisa, ang matutunan ang <br /> <br />lihim ng ligaya sa t’wing ako’y <br /> <br />namamalimos ng kaunting <br /> <br />pagtingin sa isang hapag na hindi <br /> <br />naman sa akin, ang humiram <br /> <br />ng kumot sa bukas palad na <br /> <br />magbibigay nito. <br /> <br /> <br /> <br />Narito ako, sa isang sulok ng <br /> <br />kawalan, walang kusing, <br /> <br /> walang na ring daliri <br /> <br />at kayanin mang pigilan <br /> <br />ang kamay ng oras sa kanyang <br /> <br />pag-ikot, hindi ko na mababago <br /> <br />ang sumpang itnakda sa araw ng <br /> <br />pagdating mo. <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8215599-109921364371635300?l=kreyzblue.blogspot.com' alt='' /></div>krey*z*bluehttp://www.blogger.com/profile/13329770384933385089noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8215599.post-1099213611285187562004-10-31T17:03:00.000+08:002004-10-31T17:06:51.286+08:00Patintero, kreyzblue, Oct. 28 <br /> <br /> <br /> <br />Taft <br /> <br />Singbilis ng hangin ang paghabol <br /> <br />Sa sumasarang pinto ng tren, <br /> <br />Sa himpapawid nalulusaw ang <br /> <br />Pawis na tumatagaktak <br /> <br />Habang dibdib mo’y nakikipag-unahan <br /> <br />Sa bilis ng hiningang lumalanghap <br /> <br />Ng malamig na hangin. <br /> <br /> <br /> <br />Magallanes <br /> <br />Panyong binabad sa maalat na tubig <br /> <br />Sa bulsa isinukbit nang ikaw’y kanyang <br /> <br />Mataya, tinawid mo ang linya. <br /> <br />Tumingin ka sa kanya, mata sa mata <br /> <br />Umiwas sya, nahuli mo sya <br /> <br /> <br /> <br />Ayala <br /> <br />Laruang lata’y napupuno ng mga <br /> <br />Pawisang sardinas, binabad sa loob <br /> <br />Ng malamig na rehas, habang tingina’y <br /> <br />Sumisidhi, palitan, hulihan <br /> <br />May naaninag kang ngiti, ngisi? <br /> <br /> <br /> <br />Guadalupe <br /> <br />Lakas loob na binagtas ng iyong paningin <br /> <br />Ang hubog ng kanyang katawan <br /> <br />Matitipunong dibdib, balahibong kandungan <br /> <br />Wala sa isip na nilakbay ang isang <br /> <br />Mundong kayo lang ang nilalang <br /> <br />Nahuli ka nya, ikaw naman ang taya. <br /> <br /> <br /> <br />Boni <br /> <br />Pilit mong hinuhuli ang kanyang tingin <br /> <br />Na natatabunan ng mga bunbunang <br /> <br />Nagsusumiksik kung saan masikip <br /> <br />Hinatak mo ang baging upang mapalapit <br /> <br />Sa kanya, upang damhin ang kanyang tingin <br /> <br /> <br /> <br />Shaw <br /> <br />Ngayong malaya mong minamasdan ang <br /> <br />Iyong kalaro, sya nama’y buong pagganting <br /> <br />Hinahaplos ng tingin ang iyong kabuuan, <br /> <br />Mabilis syang tumawid sa linyang iyong <br /> <br />Tinatakbuhan, Sayang sa Ortigas ka pa <br /> <br />Bababa. Ikaw pa rin ang taya. <br /> <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8215599-109921361128518756?l=kreyzblue.blogspot.com' alt='' /></div>krey*z*bluehttp://www.blogger.com/profile/13329770384933385089noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8215599.post-1098941807210991252004-10-28T13:36:00.000+08:002004-10-28T13:36:47.210+08:00<strong> PRESS RELEASE</strong> <br /><strong>The 1st Pinoypoets Poetry Workshop, Pinto Art Gallery, Antipolo, 13-14 November 2004</strong> <br /> <br />Pinoypoets is organizing its first-ever Poetry Workshop at the Pinto Art Gallery in Antipolo, Rizal on 13-14 November 2004, from 9:00 am to 5:00 pm. The Workshop aims to convene poets and members in a creative forum where learning is made possible. The event is envisaged to aid poets find their voice, improve their craft and, by way of constructive sharing, gain a general appreciation and understanding of the various nuances of poetry writing. The panelists for the workshop are: UP Professor and Palanca awardee Joey Baquiran, UP Professor, Palanca awardee and Free Press literary editor Paolo Manalo, UST Professor, critic, UP &amp; Dumaguete National Writers’ Workshop fellow Ralph Galan (who is also the workshop facilitator) and Kris Lanot Lacaba, AB Comparative Literature graduate from UP and Dumaguete National Writers’ Workshop fellow. Pinoypoets is a community of poetry, writers and literary enthusiasts from all over the world. It is a budding group of “young” writers who share and discuss simple ideas about life, detail the ordinary and thus transform experiences into creative works.The Poetry Workshop is the first in a series of planned activities organized by Pinoypoets.For more information: www.groups.yahoo.com/group/pinoypoetswww.pinoypoets.comhttp://blogspot.pinoypoets.comE-mail: marie (tristanskye@yahoo.com), joon (confessional25@yahoo.com), jojo (jojo_ballo@yahoo.com) <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8215599-109894180721099125?l=kreyzblue.blogspot.com' alt='' /></div>krey*z*bluehttp://www.blogger.com/profile/13329770384933385089noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8215599.post-1098847807251890842004-10-27T11:29:00.000+08:002004-10-27T11:30:07.253+08:00Utos ni Bathala, kreyzblue, Oct. 15 <br /> <br /> <br />Nilikha ni Bathala ang lahi ni Malakas <br />Sinunog sa araw, pinalakas ng ulan <br />Nilagak sa likod ng ika-apat na burol <br />Duon maninirahan sa pag-ibig at dangal <br /> <br />Naglarong muli ang Diyos ng lahat <br />Nilutong maigi ang pangkat ni Maganda <br />Lugod na hinabilin sa gulod ng bundok <br />Sa tabi ng batis mananahi ng ulap. <br /> <br />Si Malakas ay kay Malakas <br />‘Yan ang batas ng kalikasang <br />hinubog ni Bathala <br />nakakulob sa burol <br />malayo sa bundok <br />Bawal ang lumabas <br />Lahat ng bawal, masarap <br /> <br />Gayon din kina Maganda, <br />Bituing sinusulsi laan <br />lamang sa kanila <br />Sumilip ay hindi tama <br />Lahat ng bawal ay masarap <br /> <br />Hanggang <br />Mabilis na umikot <br />ang mundo <br />Naglaro ang Bathala ng trumpo <br />Natabig ang burol <br />Bundok ay gumuho <br /> <br />Nahulog si Malakas <br />Sa ulap ni Maganda <br />Sa karayom nasaktan <br />Mahapdi ngunit masarap. <br />Lahat ng bawal, masarap. <br /> <br />Pinandirihan ng lahat <br />Ng taga likod at taga gulod <br />Pag-ibig na iba <br />Taos na pagsuyo <br />Bawal sa madla <br />May buhay pa kaya? <br />Mahapdi nga’t masarap <br />Lahat ng bawal ay masarap <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8215599-109884780725189084?l=kreyzblue.blogspot.com' alt='' /></div>krey*z*bluehttp://www.blogger.com/profile/13329770384933385089noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8215599.post-1098847723681893502004-10-27T11:27:00.000+08:002004-10-27T11:28:43.680+08:00PARA SA ISANG KAIBIGAN, October 27 <br /> <br />Narinig ko ang iyong tinig <br /> sa saliw ng hangin <br /> sa patak ng ulan <br />At ang pamama-alam <br /> na di mo magawa <br /> at di magampan <br />Sapagkat ikaw’y nakakulong <br /> sa rehas na mamong <br /> sinlambot ng iyong puso. <br /> <br />Sumisigaw kang tahimik sa kawalan <br /> ng iyong lunggang <br /> ‘sing dilim at init ng buwan <br />Hindi! Para sa akin <br /> malamig ang buwan <br /> bilugan at di pahaba <br />‘Di katulad ng iyong mundong <br /> tigib ng luha <br /> at pulos pangamba <br /> <br />Sumpa mo’y habang buhay <br /> iibigin mo sya <br /> mamahalin sa tuwina <br />At ikaw at siya ay iisa <br /> hindi kailanman dalawa <br /> at hindi magkaiba <br />Ngunit siya’y kumakawala <br /> ikaw lang ang matiyaga <br /> kasi nga mahal mo sya! <br /> <br />At sa bawat hulagpos <br /> nyang malamyos <br /> at dahan-dahan <br />Unti-unti kang nauupos <br /> sa init ng iyong <br /> pag-ibig sa kanya <br />Sa loob ng iyong rehas <br /> na nalulusaw <br /> ikaw ay pumanaw. <br /> <br />Nilibing ka upang <br /> bumangon muli <br /> at paulit-ulit <br />Habang ang puso mo ay <br /> bulag sa pag-ibig <br /> pipi at bingi <br />Hindi kita masisisi <br /> sapagkat ako ay ikaw rin <br /> ‘di magbabago, iibig at iibig parin. <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8215599-109884772368189350?l=kreyzblue.blogspot.com' alt='' /></div>krey*z*bluehttp://www.blogger.com/profile/13329770384933385089noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8215599.post-1097722270097825722004-10-14T10:47:00.000+08:002004-10-14T10:51:10.096+08:00LALAKI KA NGA, kreyzblue, Oct. 10 <br /> <br />macho gwapito awitin mo sa bar <br />suot mong polo'y bukas ang harap <br /> <br />sandatang bakat sa pantalo'y mayabang <br />ikaw ay lalaki sa sukat at galaw <br /> <br />swing at cha-cha kaya mong maniin <br />sa dancefloor ng buhay sisiw na sisiw pa rin <br /> <br />swabeng swabeng indak, wala ka sa lusak <br />ikaw ay lalaki, 'yan ay tiyak! <br /> <br />di ka napigil ng isang Martial Law <br />sa pagsampa sa kama, ikaw'y naka-tatlo <br /> <br />galing sa sayaw, giniling sa kumot <br />s'ya ay babae, mapusyaw ang tulutot <br /> <br />punlay na mabagsik, kambal ang hinabi <br />sa kahihiya'y pinaglihi, amang walang silbi <br /> <br />bente anyos mong tiniis, iyong mga supling <br />dahil ikaw ay lalaki di marunong mahabag <br />walang laman ang puso, nasa ulo ang bayag. <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8215599-109772227009782572?l=kreyzblue.blogspot.com' alt='' /></div>krey*z*bluehttp://www.blogger.com/profile/13329770384933385089noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8215599.post-1097722035307565452004-10-14T10:45:00.000+08:002004-10-14T10:47:15.306+08:00Queer Haiku, kreyzblue, Oct. 12 <br /> <br />escaping the foul <br />smell of the old corridor <br />inside the condo <br /> <br />I run to the lift, <br />lithe body sliding inside <br />pushing the ground floor <br /> <br />Within the cold cage <br />I saw a young god beside <br />me, my jaws falling <br /> <br />Elevator ride <br />of a lustful daydreaming <br />with him inside me <br /> <br />His eyes fixed on me <br />and saw my toenails in pink, <br />he sighed and said "queer!" <br /> <br />He let a frown and <br />turned away, his head shaking. <br />Takes one to know one. <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8215599-109772203530756545?l=kreyzblue.blogspot.com' alt='' /></div>krey*z*bluehttp://www.blogger.com/profile/13329770384933385089noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8215599.post-1097227505149926892004-10-08T17:23:00.000+08:002004-10-08T17:25:05.150+08:00PED XING, kreyzblue, Oct. 8 <br /> <br />in school you learned <br />to stop and look <br /> <br />left and right, <br />before crossing the street. <br /> <br />remember <br /> to stop on red <br />walk on green <br /> <br />you were taught <br />to be careful <br /> <br />stepping upon <br />those white stripes <br />your shadow follows <br /> <br />humming, <br /> to stop on red <br />walk on green <br /> <br />years would turn their pages <br />like taxis' fading colors <br /> <br />you bravely dare <br />each speeding curse <br /> <br />forgetting <br />to stop on red <br />walk on green <br /> <br />hit by a bus, a truck <br />you saw but somehow late <br /> <br />that courage is neither a virtue <br />nor trust, a friend <br /> <br />breathless, <br />you run on red <br />you rest on green <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8215599-109722750514992689?l=kreyzblue.blogspot.com' alt='' /></div>krey*z*bluehttp://www.blogger.com/profile/13329770384933385089noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8215599.post-1096880517528416792004-10-04T16:57:00.000+08:002004-10-14T10:54:17.593+08:00Isang Pagniniig, kreyzblue, October 4 <br /> <br />Sa isang sangandaan <br />nagkatagpu-tagpo <br />Suot ay maskarang <br />panahon ang humubog. <br />Mga kapang tinatago <br />sa harap kinukubli, <br />Mga matang malilihim <br />tinginang sumisidhi. <br /> <br />Isa-isang pinipilas ng oras <br />mga tabing sa mukha, <br />Magagarang kurtinang <br />hinabi ng tula. <br />Serbesang tinatagay <br />panghilamos ng dukha, <br />Lantarang pinapakita <br />sugat, pilat at pasa. <br /> <br />Halakhak ng mayaman <br />hikbi ng lasing, <br />Sa mesang walang saplot <br />iisa ang pasaring. <br />Pantay na taas <br />ng higante’t bubwit, <br />Walang nasa himpapawid <br />sa lupa nabubulid. <br /> <br />Yosi at baraha, beer at makata <br />mga hubong nilalang <br />Pitong oras na nakasalang <br />habang bibliyang tangan <br />Binasa’t pinalakpakan <br />upang sa paghihiwalay <br />Paglisan ma’y ‘di pamama-alam <br />sa panaginip sila parin ang kaulayaw. <br /> <br />Ngayong gabi ng tulang tinatago <br />sa usok nalalango. <br />Mga papel na pinilas <br />nilililip na kwerdas <br />Isa- isa mang lilisan <br />sa puso’y nagkaisa <br />Sa ibang daan man magkita <br />likod ng maskara’y <br />inyong makikita.. <br /> <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8215599-109688051752841679?l=kreyzblue.blogspot.com' alt='' /></div>krey*z*bluehttp://www.blogger.com/profile/13329770384933385089noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8215599.post-1095410930987783832004-09-17T16:48:00.000+08:002004-09-17T16:48:50.986+08:00Tulad mo <br />ako, <br />pinupuno ng mga matatamis <br />na ala-ala <br />ng pagsuyo <br />ng pangako <br />ng tubig na kahit <br />salat sa tamis ay sapat <br />upang malunod ang <br />isang isdang <br />hindi marunong lumangoy. <br /> <br />Sa una’y mainit, <br />iba’t-iba ang anyo <br />Kape <br />Tsaa <br />Salabat. <br />Tulad ng panahon <br />at lamig ng aircon <br />nawawala ang init, <br />naglalaho ang <br />pangako <br />ang lasa <br /> <br />Tulad mo, <br />ako, <br />Kapag nakalimutang <br />inumin, pansinin <br />maaalala lamang <br />kapag limot na ng panahon <br />at itatapon lahat <br />ng tubig <br />ng pangarap <br />ng pag-asa. <br />Upang lagyan muli <br />ng panibagong laman <br /> <br /> Tsokolate kaya? <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8215599-109541093098778383?l=kreyzblue.blogspot.com' alt='' /></div>krey*z*bluehttp://www.blogger.com/profile/13329770384933385089noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8215599.post-1095410874492425482004-09-17T16:47:00.000+08:002004-09-17T16:47:54.493+08:00Kailan mo ba ako huling nagisnan? <br />Isang sulyap <br />Isang tingin <br />Habang kaulayaw mo’y <br />mga pitsa ng mah-jong. <br /> <br />Kailan mo kaya ako huling naisip? <br />Kalungin sana <br />O Hagkan kaya <br />Habang kalung-kalong mo <br />Isang gabi habang naiidlip <br /> <br />Kailan ka naging haligi sa aking paglaki? <br />Karamay ni ina <br />Kasa-kasama <br />Kalaro sa basketbol <br />Kasangga sa bawat trobol <br /> <br />Kailan mo nakita ang una kong date? <br />Kay Rhia <br />O Kay Kate <br />Asan ka nung nanligaw ako <br />Magka gf, ma-zero, ma gago? <br /> <br />Nakita kita sa ibang tao, <br />Sa ilong ni Roman <br />Sa tangkad ni Julio <br />Sa kanila ikaw ay nabuo, <br />Karamay at kasama ko <br /> <br />Naroroon ka sa bawat isa sa kanila, <br />Sa kanilang sulyap <br />Sa kanilang yakap, <br />Sa bawat halik, sa bawat ngiti <br />Sa bawat sarap, sa bawat pighati. <br /> <br />Naroon ka ngunit mawawalang muli <br />Gaya ng dati <br />Di ka mapakali <br />Kay ina hindi ka nagkasya <br />Sa akin lumayo ka pa <br /> <br />Hangang sa may makikilalang muli, <br />Sa isang sulyap <br />Sa isang ngiti <br />Patuloy ang aking paghahanap <br />amang sa gabi ay kayakap! <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8215599-109541087449242548?l=kreyzblue.blogspot.com' alt='' /></div>krey*z*bluehttp://www.blogger.com/profile/13329770384933385089noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8215599.post-1095410811560990772004-09-17T16:43:00.000+08:002004-09-17T16:46:51.560+08:00Maghapon, magdamag mong <br />binabalasa. <br />Mga barahang hindi <br />marunong bumasa <br />ng ‘yong bukas <br /> <br />Kaulayaw mo’y usok. <br />Mangkok <br />ng ulam mong <br />punong puno ng sabaw. <br />Coke, pamatid uhaw, <br /> <br />Tatlo mong katunggali, <br />isa-isang <br />tinatapon mga ulupong <br />ng haring kopas, <br />humihigop ng sopas <br /> <br />Habang sa ilalim ng <br />mesa, <br />munting aninong <br />sa dumi nakalagak. <br />Sa pisong nahuhulog <br />nagagalak <br /> <br />Isa kang reynang nasa <br />trono. <br />Nag-iinit sa tagal <br />ng pagkakasadlak, <br />hithit ay Marlboro <br /> <br />At syang musmos <br />walang malay. <br />Punla sa ‘yo <br />ng yong haring <br />bastos. <br /> <br />Pagbabalasa’y <br />nahinto. <br />Sa palda mo’y <br />May gumalaw <br />"Asan si itay?" <br /> <br />Winika mo’y <br />“nalunod sa sabaw!” <br />halakhak mo’y <br />palahaw. <br /> <br />Nanalo ka na naman! <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8215599-109541081156099077?l=kreyzblue.blogspot.com' alt='' /></div>krey*z*bluehttp://www.blogger.com/profile/13329770384933385089noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8215599.post-1095410578764364642004-09-17T16:41:00.000+08:002004-09-17T16:42:58.763+08:00Hinahablot ang kumot na tila kay igsi <br />Pananggalang sa araw na ngumingisi <br />Mga balat ng chico’y dumadampi <br />Sa kutis na papaya ang pampaputi <br /> <br />Kamay ay parang ahas na gumagapang <br />Habang ang diwa’y gising, lumulutang <br />Lilingkisin ang batong hugis saging <br />Maririnig ang ungol ng isang lasing <br /> <br />Marahang hihimasin ngunit di babalatan <br />Sa sobrang higpit katas nya’y lumilisan <br />Pikitmatang lalamunin, mga dilay titikim <br />Magtatago sa kumot nagbibigay lilim <br /> <br />Taas babang sasayaw ang matsing ng kumot <br />Batong saging na tangan sa lupay binubunot <br />Hanggang sumunod ang lupa sa saliw ng sayaw <br />Mga ungol ng lasing sa sarap sumisigaw <br /> <br />Ahhhh!!! Oooohhh!! Hingal at pagal <br />Ang namumuong lindol tila kay tagal <br />At sa huling indayog ng kanilang ritwal <br />Ang bulkan ay sasabog, matsing ay maduduwal <br /> <br />Pupunasan ng kumot ang katas ng saging <br />Hihigang muli ang matalinong matsing <br />Aakbay sa iyo, sa labi’y hahalik <br />Maaga pa’t sa pagtulog muli ay babalik! <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8215599-109541057876436464?l=kreyzblue.blogspot.com' alt='' /></div>krey*z*bluehttp://www.blogger.com/profile/13329770384933385089noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8215599.post-1095410477490451752004-09-17T16:40:00.000+08:002004-09-17T16:41:17.490+08:00Fireflies fly at night <br />Like stars floating in the sky <br />Look! They are falling. <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8215599-109541047749045175?l=kreyzblue.blogspot.com' alt='' /></div>krey*z*bluehttp://www.blogger.com/profile/13329770384933385089noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8215599.post-1095410356578878932004-09-17T16:34:00.000+08:002004-09-17T16:39:16.576+08:00Sa bawat dampi ng butil <br />maliliit <br />malamig <br />at mabibigat <br /> <br />Waring hampas ng iyong <br />paglimot <br />sa sumpang <br />iyong ibinigkas <br /> <br />Ako'y walang buhay <br />na nakatanaw <br />sa kawalan <br />ng kahit saan. <br /> <br />Sa saliw ng mga patak <br />ng tubig <br />ng ulang <br />pumipisan <br /> <br />Aking samo'y isang awi <br />tSa pusong <br />namama alam <br />lumilisan. <br /> <br />Lamig ng gabi'y <br />`sing lamig <br />ng puso <br />bato sa bugso <br /> <br />Habang luha'y naki-apid <br />sa tubig <br />na nadaloy <br />mula sa puso. <br /> <br />Ngunit ang pusong <br />'di na sakin <br />ang tibok <br />ang buhay, <br /> <br />Hindi na kayang marinig <br />impit kong pagsamo. <br />Sa lamig <br />walang tinig. <br /> <br />Ako'y halamang <br />sa ulan dinidilig <br />upang sa bagong umaga'y <br />mabuhay na muli. <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8215599-109541035657887893?l=kreyzblue.blogspot.com' alt='' /></div>krey*z*bluehttp://www.blogger.com/profile/13329770384933385089noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8215599.post-1095410017149256432004-09-17T16:30:00.000+08:002004-09-17T16:33:37.150+08:00I chose to love you… <br />in the dark <br />for in the dark <br />I shed you light. <br />I am your day <br />In every night <br />your only way <br />your only sight <br /> <br />I chose to love you… <br />in your silencefor in silence <br />I listen to your cries <br />I am your song <br />In distant skies <br />your love forlorn <br />your truth and lies <br /> <br />I chose to love you… <br />on my own <br />for I alone <br />can breathe you life <br />I am the sun <br />against your strife <br />your only moon <br />your lonely night <br /> <br />I chose to love you... <br />in emptiness <br />for when you're broke <br />I am your whole <br />I am the water <br />To feed your soil <br />I am to wither <br />To free your soul <br /> <br />I chose to love you… <br />in my dreams <br />for in my dreams <br />you are for real <br />for in fantasy <br />there's you and me <br />for nobody can <br />ever own my man. <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8215599-109541001714925643?l=kreyzblue.blogspot.com' alt='' /></div>krey*z*bluehttp://www.blogger.com/profile/13329770384933385089noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8215599.post-1094529276110603922004-09-07T11:51:00.000+08:002004-09-07T11:54:36.110+08:00I extend my tongue to lick your skin <br />and tasted the sweetness of sweat within <br />I grip your base so you can stand straight <br />As I hungrily grab you and ate. <br /> <br />You just stood there like a wand <br />As I hold you tight in my hand <br />I would pull my head, up and down <br />I barely hear you, not a sound <br /> <br />I sat so I can lick you more <br />Yes I'm greed I shut the door <br />You never let me put you down <br />As I close my mouth to your crown <br /> <br />I did my thing in a gentle way <br />I let a moan and grin and play <br />Faster I go, you melt with delight <br />We would never stop day or night <br /> <br />As we nearly come to the end <br />With you in my hand I obligely bent <br />I picked the trash as I go to a stop <br />Your dress that say " Chupa chupp" <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8215599-109452927611060392?l=kreyzblue.blogspot.com' alt='' /></div>krey*z*bluehttp://www.blogger.com/profile/13329770384933385089noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8215599.post-1094451946125415642004-09-06T14:19:00.000+08:002004-09-07T13:14:44.553+08:008/25/04 <br /> <br />Sa loob ng halos labing dalawang taong nawalay ako sa aking ina, hindi pa rin nawawala ang pagmamahal ko sa kanya. Kahit ang mga ala-alang nakapinid sa aking isipan ay hindi magagandang ala-ala, bagkos parang bangungot na paulit-ulit kong nakikita hindi lamang sa panaginip, kundi sa araw araw na pag-iisip. Ang tulang ito ay para sa aking ina. <br /> <br /> <br />Mah-jong <br /> <br />Naalala ko pa <br />Nagsu-swimming ka <br />sa malapad na <br />mesang nakabalot <br />sa manila <br /> <br />habang tangan mo <br />sa `yong kandungang <br />pinalapad ng <br />lakad at takbo, <br />mga anghel mong <br />galing sa'yong kalaro <br /> <br />naalala mo pa ba? <br />si Erning nag-chow <br />at ang kamay mo'y <br />hinaplos-haplos <br />sabay tapon ng <br />pichang nag-iinit <br />sa pagnanasa <br /> <br />ngayon narito <br />kang muli at <br />lumalaban sa <br />isang paligsahang <br />apatnapung oras <br />mong uupuan <br /> <br />at `pag ang mga <br />anghel mo'y nagutom <br />bente pesos moy <br />ibibigay, ngunit <br />`pag minalas <br />sampal ay lilipad <br /> <br />mga anghel ay <br />iiyak sa sakit <br />gutom at hapd <br />ipatatahanin <br />ng isa mo pang <br />sampal, tatahan ba? <br /> <br />minalas na laro <br />buhay na biniro <br />pano titigil <br />matigas na puso? <br />haluing maigi <br />ang tama sa mali! <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8215599-109445194612541564?l=kreyzblue.blogspot.com' alt='' /></div>krey*z*bluehttp://www.blogger.com/profile/13329770384933385089noreply@blogger.com